kashipur diary

 କାଶୀପୁର କାହାଣୀ  ରାଜା ଘର ଭଣ୍ଡାରି ଓ ସତୀଙ୍କ ସଙ୍କଳ୍ପ ଏବେ ଆସନ୍ତୁ କାଶୀପୁର ନୀଳକଣ୍ଠେଶ୍ୱର ମନ୍ଦିର ନିକଟରେ ଥିବା ଶ୍ମଶାନ ଆଡ଼କୁ, ଯେଉଁଠି ରହିଛି ‘ସତୀଖାଲ’। ଏହି ସ୍ଥାନ ସହ ଜଡ଼ିତ ଅଛି ରାଜା, ପ୍ରଜା ଓ ଏକ ପବିତ୍ର ବଳିଦାନର କାହାଣୀ। ୧୮୪୭ ଖ୍ରୀଷ୍ଟାବ୍ଦର କଥା। ସେତେବେଳେ କାଶୀପୁରର ରାଜା ଘରର ଭଣ୍ଡାରି (କ୍ଷୌରକାର) ଥିଲେ କାର୍ତ୍ତିକ ଦଳେଇଙ୍କ ପରିବାର। ଦିନେ କାର୍ତ୍ତିକ ଦଳେଇଙ୍କ ଜେଜେବାପାଙ୍କର ହଠାତ୍‌ ଅକାଳ ମୃତ୍ୟୁ ଘଟିଲା। ସ୍ୱାମୀଙ୍କର ଏହି ଆକସ୍ମିକ ବିୟୋଗରେ ତାଙ୍କ ଜେଜେମା ବିକଳ ନହୋଇ, ଏକ ଦୃଢ଼ ସଙ୍କଳ୍ପ ନେଲେ। ସେ ନିଜ ସ୍ୱାମୀଙ୍କ ସହ ଚିତାରେ ଆହୁତି ଦେଇ ‘ସତୀ’ ହେବାକୁ ସ୍ଥିର କଲେ। ସେହି ସମୟର ପରମ୍ପରା ଅନୁଯାୟୀ, ସତୀ ହେବା ପାଇଁ ସ୍ୱତନ୍ତ୍ର ସ୍ଥାନ ନିରୂପଣ ଓ ପ୍ରକ୍ରିୟା ପାଇଁ ସେ ନିଜେ ଜମି କିଣିବାକୁ ବାହାରିଲେ। ସେହି ସମୟରେ ରାଜା ତ୍ରିଲୋଚନ ସିଂହ ସର୍ବସୁଖ ସମ୍ପନ୍ନ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ ସଦାସର୍ବଦା ଚିନ୍ତିତ ରହୁଥିଲେ, କାରଣ ସେ ଥିଲେ ‘ଅପୁତ୍ରିକ’। ରାଜବଂଶର ପ୍ରଦୀପ ଜଳାଇବା ପାଇଁ କୌଣସି ପୁତ୍ର ସନ୍ତାନ ନଥିବାରୁ ସେ ମ୍ରିୟମାଣ ଥିଲେ। ### ୩. ସତୀଙ୍କ ବରଦାନ ଓ ଅଲୌକିକ ସର୍ତ୍ତ ଯେତେବେଳେ କାର୍ତ୍ତିକ ଦଳେଇଙ୍କ ସେହି ଜେଜେମା ସତୀରୂପେ ଦାହ ହେବା ପାଇଁ ରାଜାଙ୍କ ନିକଟକୁ ଅନୁମତି ମାଗିବାକୁ ଗଲେ, ସେତେବେଳେ ତାଙ୍କ ମୁଖମଣ୍ଡଳର ଦେଦୀପ୍ୟମାନ ସତୀତ୍ୱର ଆଭା ଦେଖି ରାଜା ଅଭିଭୂତ ...

 କାଶୀପୁର କାହାଣୀ ୧୩ # ରକ୍ତର ସ୍ୱାକ୍ଷର: ଆଦିବାସୀ ସେବା ମଣ୍ଡଳ ## ପ୍ରଥମ ଅଧ୍ୟାୟ: ସଂକଳ୍ପର ପ୍ରଥମ ସୂର୍ଯ୍ୟୋଦୟ ସେଦିନ ଥିଲା ୧୯୪୬ ମସିହା ଅଗଷ୍ଟ ୨୫ ତାରିଖ। ଆକାଶରେ ମେଘର କଳା ଅନ୍ଧାର ଥିଲେ ବି, କିଛି ମଣିଷଙ୍କ ଆଖିରେ ଥିଲା ସ୍ୱାଧୀନତା ଓ ସେବାର ଏକ ନୂଆ ଆଲୋକ। 'ଆଦିବାସୀ ସେବା ମଣ୍ଡଳ'ର ପରିଚାଳନା ସଭା ବସିଥିଲା। ସଭାରେ ଉପସ୍ଥିତ ସମସ୍ତ କର୍ମୀଙ୍କ ଭିତରେ ଥିଲା ଅପୂର୍ବ ଉତ୍ସାହ। ଦେଶ ପାଇଁ, ମାଟି ପାଇଁ ଏବଂ ନିଷ୍ପେଷିତ ଜନତାଙ୍କ ପାଇଁ କିଛି କରିବାର ସଂକଳ୍ପ ନେଇ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ବିଭିନ୍ନ ଗୁରୁ ଦାୟିତ୍ୱ ବଣ୍ଟନ କରାଗଲା। କର୍ମୀମାନଙ୍କର ଅକ୍ଲାନ୍ତ ପରିଶ୍ରମ ରଙ୍ଗ ଆଣିଲା। ଅଳ୍ପ ଦିନ ଭିତରେ, ଅର୍ଥାତ୍ ଅକ୍ଟୋବର ୯ ତାରିଖ ବେଳକୁ ମଣ୍ଡଳର ସଭ୍ୟ ସଂଖ୍ୟା ୪୨୨ରେ ପହଞ୍ଚିଗଲା। କେବଳ ସେତିକି ନୁହେଁ, ଗରିବ ଜନତାଙ୍କ ସେବା ପାଇଁ ୧୧୫୫ ଟଙ୍କାର ଏକ ସାଧାରଣ ପାଣ୍ଠି ମଧ୍ୟ ସଂଗୃହିତ ହେଲା। ସେହି ସମୟରେ ଏହି ଅର୍ଥର ମୂଲ୍ୟ ଥିଲା ଅନେକ। ସେହି ସଂଗୃହିତ ଅର୍ଥରେ ସ୍ଥାନୀୟ ଅଞ୍ଚଳରେ ୧୪ ଟି 'ଚାଟଶାଳୀ' ନିର୍ମାଣ କରାଗଲା, ଯେଉଁଠି ଆଦିବାସୀ ଶିଶୁମାନେ ଅକ୍ଷର ଚିହ୍ନିଲେ। ସେହି ଦିନ ୧୨୬ ଜଣ ସ୍ୱେଚ୍ଛାସେବକ ନିଜ ଜୀବନକୁ ବାଜି ଲଗାଇ ମଣ୍ଡଳରେ ଯୋଗ ଦେଲେ, ଯେଉଁଥିରେ ଅନେକ ବୀରାଙ୍ଗନା ମହିଳା ମଧ୍ୟ ସାମିଲ ଥିଲେ। ## ଦ୍ୱିତୀୟ ଅଧ୍ୟାୟ: ପରିବର୍ତ୍ତନର ପବନ ଏବଂ ବିପତ୍ତିର କଳାବାଦଲ ସଂଗଠନ ଆଗକୁ ବଢ଼ୁଥ...